انیندرے دی ریت

یہ تحریر 138 مرتبہ دیکھی گئی

اکھیں گاہنے گھتیاں
سفنیاں دی کھیتی کھلی کھلوتی اجڑ گئی
بوہنی ایلے ادھار؟
ہولی بول، چنگاں سن لیسن
سیہا، پیہا بنن لگیاں دیری کوئی نئیں لگدی
وکری ودھ جاسی،
پر وٹک! اگراہی کون کرسی،توں کہ میں؟
جیہڑی مٹی دی رت پی کے پھل گلھاں رنگیاں نیں
کنڈیاں وی اوسے نال دنداں نوں پان دتی اے
گنیریاں چوپن آلیاں گنے نال جو نیکیاں کرنیاں نیں
مینوں اوتھوں اپنے پتر یاد آگئے
ہنیرے نوں سیٹیاں مارن توں ڈکو
نئیں تاں رضائی اچوں نیندر دی نگھ اڈدی پئی جے
جگراتا تے میں ازلاں توں رل کے سونے آں
پر اوہنوں کسے کول نیندر کدوں اوندی اے
کڑماں میرے پاسے وی بھندا اے تے میری سوت دی ستھ وی پاڑدا اے
سوتاں اوہ جھاڑے
جیہڑا ایہناں اچوں انیندرے دی ریت نوں کرن توں ڈک لوے
ایہہ میری ماں نو کی اے؟
رات نوں اٹھ اٹھ کے میرا متھا چمدی پر
دینہہ مونہہ وٹی رکھدی اے!
چونیاں شٹاپری (Strawberry) چگن ٹریاں تے ماں ہور ڈر گئی
کڑمی جھولی دے ڈاہنگ جند ای کڈھ لیندے نیں
توں آپنی گل کر
جنھوں دھپے وی پالا لگدا اے
بویے دا جندرا چندرا رالاں پیا سٹدا اے
پر لگھن دا رستہ وی تاں ایہو ای اے
سن تاں سئی چونیاں دی آواز
سانوں ویلے دی کاہل میلہ ویکھن ای نئیں دتا